Dag 22 Epcot en Goodbye

Rick had vandaag voor het eerst moeite met opstaan. Waarschijnlijk omdat hij wist dat het de laatste dag was wilde hij deze zo lang mogelijk verlengen en bleef lekker onder de lakens. We aten rustig in het appartement een geroosterde boterham en nadat alle lege tassen, plastic tassen en overgebleven afval was weggegooid namen we afscheid van ons laatste heel prettige verblijf en zetten koers richting Starbucks drive threw voor een caramel machiatto en door naar Epcot voor wat laatste Disney feelings.

Rick sprong enthousiast op en neer bij het zien van de monorails maar was lichtelijk teleurgesteld dat het treintje van de parkeer plaats niet reed. Dat zijn nl altijd hoogtepunten voor hem ;-). Rick wilde niet in de grote bol en oma en Ron gingen alleen terwijl we ons vermaakten bij Innoventions (east en west).

We hebben ook Epcot gedaan op een manier die bij Oma en Rick pastte! Geen Soarin geen Testtrack maar de Living the Land, de 360 films van zowel China als Canada, nog wat vette hap gegeten bij Amerika en genoten van de zon en het prachtige aangelegde Park. Nemo en zijn vriendjes bij The Seas was echt het hoogtepunt van de dag voor ons en de turtle Talk met Crush was erg grappig zeker ook omdat een kindje vroeg waar kleine schildpadjes vandaag komen ;-) Wat is dat toch een leuk gemaakte attractie..

Moe en voldaan stapte we heel tevreden voor de laatste keer inde Dodge en reden op aanwijzing van onze trouwe Frans naar MCO de internationale luchthaven van Orlando. Het afleveren van de auto ging soepeltjes, wel moest ik naar de aankomst hal teruglopen om het eerste kofferkarretje te vinden want met 6 koffers hadden we die wel nodig..;-) Er stonden trouwens naar mijn gevoel meer auto’s als toen bij aankomst. Check-in bij Martinair ging vlotjes en het toestel stond op on-time voor vertrek. De shorts en hempjes verruild voor een spijkerbroek met blouse. De securitychecks verliepen ook snel. Het was rustig op de luchthaven dus vrij vlot zaten we in de centrale hal van onze terminal aan een laatste bakje Amerikaanse Starbucks.

Ik had mijn verslag nog willen bijwerken maar Rick wilde de tijd wat doden met mijn laptop en keek via de gratis en uitstekende wifi nog wat space shuttle filmpjes op Youtube. “O” en golfmagazine gekocht. Oma weer uit de winkel getrokken en nu was het toch echt tijd om weg te gaan uit Orlando. Natuurlijk waren we een beetje bedroefd maar vooral het gevoel van groot geluk, tevredenheid en dankbaarheid na zo’n geweldig mooie en gave vakantie overheerste.

Rustig vertrek uit zonnig Orlando

Lekker geslapen Rick!

Een blije opa Jan, trouwe fan van het blog

Oma weer thuis…

De vlucht zelf was met een grote meerderheid van Engelsen gevuld die ijverig van de diensten van Martinair gebruik maken. Als Nederlanden ben je echt in de minderheid. Weer een goede vlucht, vriendelijke personeel met een voor ons bekende stewardess die ons was extra verwende (soms moet je een beetje geluk hebben). Rick heeft nog lekker Up zitten kijken en viel in slaap tot dat we heb wakker moesten maken dat we toch echt gingen landen (zo’n beetje boven zonnig Zandvoort). De volwassenen hebben zo links en rechts een uiltje geknapt maar echt veel stelde het niet voor maar genoeg om de tijd heel snel voorbij  te laten gaan. Voordat we het wisten stonden we weer op Schiphol.

We werden daar opgewacht door een enthousiaste Opa Jan die al mijn verhalen van het blog uit zijn hoofd kende!! We hoefden dus niets te vertellen ;-)) Dat is een handige bijkomstigheid van het schrijven van een blog… De douane liep gewoon weg Op terugweg ouderwets in de file op de A2 en nadat we oma hadden afgezet zijn bij aankomst thuis lekker alles aan het uitpakken geweest, bij gekletst met familie en vrienden en in elkaar gestort om 22:00!!

Live from Brabant.. De jetlag zit er goed in maar we hebben er geen last van…gewoon go with the flow. We zijn zo relaxed en blij teruggekomen van vakantie..niemand neemt dit meer van ons af!! Een eindconclusie zal zeker volgen, eerst nog eventjes alle indrukken een beetje laten zakken….maar vooralsnog is Dol zeer Happy!

Howdoe!

Dag 21 Tsjoeke Tsjoeke Tsjoeke

Rick had nog één ding op zijn wenslijstje staan om te doen in Orlando. Een bezoek aan de treinmodellen tentoonstelling die zich tegenover de world of wonders bevind op International Drive. Rick is een grote treinfanaat en had zijn zinnen hierop gezet. We vonden het ook een heel goed idee gezien de hitte van de dag. Oma en papa Ron vinden treinen ook wel leuk maar mama had nog wat laatste boodschapjes te doen bij Premium Outlet ;-).

We begonnen de dag bij Panera Bread vlak bij de Premium de whole wheat bagels waren er erg goed bevallen en een lekker bakkie koffie. De taartjes hebben we kunnen weerstaan.

Mama is daarna afgezet en de rest van de bubs is naar de treinententoonstelling geweest wat ze heel erg leuk vonden! Het is in een carré vorm en voor de treinfans viel er veel te kijken.

Oma wilde nog een helicoptertour maken maar mocht niet van Rick ;-)

Meself had de J.crew nog even onveilig gemaakt voor een laatste linnenrokje en T-shirt voor zuslief en een mooie golfbroek bij Adidas gescoord voor $22,00, toen ik een belletje kreeg dat de familie zich ook op het premium terrein had gevoegd. Oma wilde nog even shoppen..hihihihi. We hebben er echt onder het dreigement dat we haar achter zouden laten moeten wegslepen bij Tommy H….en dat het allemaal niet meer in de koffer zou passen.

Gelukkig pasten het wel allemaal in de koffer en met de bagage weger van de Action konden we aflezen dat het gewicht netjes onder de 23 kilo bleef. We genoten die middag van het prachtige weer en het warme zwembad bij het appartement en laatste uurtjes van de middag werden besteed aan het inpakken (door mij dan) zodat we de laatste dag volledig konden wijden aan Epcot.

Oma aan het skypen met een vriendin..

Ron (of wel Willie) en Rick doen een laatste “Driesje “

De middelste was een Bahama Mama…hmmmm jamma..;-)

Omdat we nog een mooie reistas bij Target hadden gekocht ging het er allemaal gemakkelijk in (we hadden het geluk nog 2PC op ons ticket te hebben staan). Meer dan tevreden sloten we laatste koffers en gingen we op mijn verzoek de avond en vakantie in stijl afsluiten bij Bahama Breeze. We hoefden niet te wachten op een tafeltje en namen een heerlijke flatbread appetizer met een Bahama Mama cocktail voor mama. Heerlijk eten (linguini met kreeft en garnalen voor mij, Ron een steak en oma chickenpasta, Rick chicken nuggets), heerlijke avond en we hebben gezellig zitten kletsen waar we alvast een klein beetje terugblikten op onze fantastische vakantie. Een beetje dan alvast want we hebben zoveel gedaan dat het denk ik nog wel heel lang zal duren voor dat alles is bezonken..

Howdoe

Dag 20 Met Bill

Live from sunny Orlando..

Na drie wat weer-technisch onrustige dagen (early thunderstorms) was het vandaag weer rise and shiny! De familie had als een roosje geslapen in Cypress Pointe en bij het openschuiven van de gordijnen sprankelde het zwembad ons al toe.

Als ontbijt lokatie hebben we voor Denny’s gekozen die om de hoek zit (toch met de auto gegaan ;-)). Een lekker kopje koffie en pancakes maar achteraf geven we toch de voorkeur aan Panera Bread als ontbijtlokatie met hun heerlijke volkoren bagels (ook iets beter voor Oma d’r suiker)

 

Ons gebouw bij de Grande villas Cypress Pointe, dat we vandaag veel birdies mogen maken ;-)

We hadden vandaag voor het eerst een tee-time geboekt op één van de Disney golfbanen. Terwijl Oma en Rick heerlijk aan het rommelen waren op het resort gingen papa en mama gekleed in hun nieuwe golf outfitjes op pad naar de Palms golfbaan. We moesten gewoon door de poorten voor het parkeren bij Magic Kingdom maar sloegen daar rechts af om vervolgens voor de entree langs te rijden. Ook leuk om eens te doen!! De golfbanen zijn net zoals de rest van Disney, alles is af, prachtig aangelegd, extreem vriendelijke medewerkers en we keken onze ogen al bij de entree uit.

 

Nou en of..

Echter ook Disney blijkt niet feilloos want de Palms course was gesloten. Een lichte teleurstelling maakte van ons meester maar we bleken zijn “overgeboekt” naar de Osprey baan. Vlug weer terug in de auto, langs de entree van magic kingdom en naar de andere baan. We hadden ruim de tijd genomen alsof we van te voren wisten dat we het nodig zouden hebben.

De Osprey is (van horen zeggen) de minst spectaculaire baan van de Disney banen maar als echte firsttimers maakte het desalniettemin heel veel indruk op ons. Alles was al geregeld, cart stond klaar, het clubhouse, de ladylockerroom met alles erop en eraan (zonnebrand noem maar op) en om 12 uur mochten we starten bij BIll, de starter!

 

Bill was een echt typische disney medewerker, vol enthousiast en heel veel grapjes, hij maakte er een hele act van en had veel informatie over de baan. In het voorjaar en najaar zie je veel krokodillen maar nu zijn de vrouwtjes aan het nesten en hebben de mannetjes zich verstopt voor de hitte. De hitte is trouwens vroeg dit jaar horen we van de locals.

Om het plaatje compleet te maken werden we niet alleen door Bill “afgeschoten” maar speelden we ook samen met Bill. Bill 2 was stevig en kort van stuk, eind 60 hevig zwetend en een luidrichtige texaan die teveel borreltjes in zijn leven had gehad zodat naast zijn lever ook zijn neus er aan gegaan was. Ik betrapte mezelf erop dat elke keer als we en babbeltje door de baan maakten (en dat waren er nogal wat want we hebben er 5 uur overgedaan) ik naar die neus moest kijken. Hij zal wel gedacht hebben,och zielig vrouwtje die kijkt een beetje scheel. Bovendien had hij de drank volgens mij nog niet helemaal afgezworen want af en toe dacht ik een walm van iets gedestilleerds te bespeuren. Maaarrr dat maakte de pret er niet minder om. Bill was een zeer aimabel mens met veel verhalen over Florida en los van het prachtige weer en golf hebben we ons ook met zijn wetenswaardigheden vermaakt!

GPS op de golfkart zodat je elk moment weet hoever je bal tot de hole ligt (in yards dus we moesten nog ffkes reken –10% en nog 1 erbij of zoiets..kortom dat schoot niet echt op maar het was wel leuk!). Reclame voor diverse disney dingen komen voorbij en je ziet op dit plaatje dat we 1 minute behand pace zijn. Dat lag aan de groep voor ons …ahum)

  Het mooie van golfbanen is dat je door de prachtige natuur komt!

Een grote groep Ibissen..

Niet veel alligators deze keer maar wel veel hertjes

Een wilde kalkoen met kleintjes en laat ik nou net een Turkey wrap van de catering kart hebben genomen……

 

Mijn waterloo…#@^#*&^ wat een hole..Ter illustratie: de vlag staat links van het water ik kreeg het voor mekaar om de bal rechts van het water te laten landen..zwemmen was geen optie ;-)

Nee Disney, jullie bedankt voor het ons behandelen als echte gasten en het verzorgen van een prachtige baan..

Zeker weten dat we de volgende keer proberen nog een Disney baan te spelen, het is absoluut de moeite waard. Bill reed al waggelend naar zijn auto en wij zwaaiden ons met onze laatste puf uit want de hitte en de lange speeltijd had er in gehakt..

Oma en Rick hadden zicht zoals gewoonlijk vreselijk goed vermaakt; een beetje gezwommen, een trainingskamp gehouden voor midgetgolf… Rick was er hongerig van geworden en stond erop dat hij naar een restaurant wilde waar hij zelf zijn eten kon pakken.. het werd:

 

  Zoals de foto laat zien was Rick helemaal in zijn nopjes met het buffet en vloog meteen op de spaghetti af. Je kunt bij Golden corral gewoon een goed hap eten krijgen voor $9,99 p.p. en heel veel keuze en heel veel verschillende type mensen. Om Rick toch wel wat gevarieerd te laten eten liet ik hem de druifjes zien die bij de salades stonden. Rick vroeg of hij ze zelf mocht pakken en in een vlaag van optimisme zei ik ja. Met een grote zwarte klem pakte hij zelf verzekerd een grote hap blauwe druiven. Langzaam schoof hij richting zijn bord, totdat één druif- je aan de massa ontsnapte en in de koolsla viel. In een poging om dit druifje te redden verslapte Rick's greep en rolden de druiven alle kanten op.Het saladebuffet van Golden Corral bestond daarna uit; krabsalade met druif, tonijnsalade met druif, veldsla met druif, groene salade met druif en aardappelsalade met druif. Snel viste ik ze één voor één uit de bakken voor een sip kijkende Rick maar de laatste kon ik niet meer redden die was op het bord van de buurman gevallen die hem stoïcijns afvoerde….

Het competitiegevoel was zo aan het einde van de vakantie op z’n hoogtepunt gekomen en het was tijd voor een 2e rondje Midget golf. Ron en ik hadden natuurlijk 5 uur getraind vandaag maar Oma en Rick hadden ook hun oefenrondje (eigenlijk 3) gehad op het resort en het was tijd voor:

  

Een heerlijk heldere avond…

Drie generaties valsspelers..hahahaha.

Ik was duidelijk overtraind en de vorm was ver te zoeken. Ron en Oma daarentegen lagen goed op koers maar Rick was de grote winnaar. Hij had duidelijk baat gehad bij wat training en in plaats van 2 jaar geleden dat hij de club nog op zijn kop in de hole zette speelde hij gewoon beter als mama..zucht…

Jongens jongens wat een vakantie..wat is dit genieten en het zit er helaas bijna op. Inmiddels hebben we de één na laatste dag erop zitten. Het was wederom een prachtige dag maar het verslag zal ik waarschijnlijk in het vliegtuig schrijven en bij thuiskomst publiceren. De koffers zijn vandaag gepakt. We hebben 1 extra reistas moeten aanschaffen bij de Target. Oma hebben we toch echt moet stoppen bij Tommy H want ze bleef maar doorgaan met shoppen. Vanavond alle papieren uitzoeken en morgen gaan we deze FANTASTISCHE vakantie in stijl afsluiten bij Epcot om in de avond terug te vliegen naar een warm Nederland. De overgang zal niet zo groot zijn…

Howdoe en tot het volgende verslag waarschijnlijk live vanuit Holanda!