Dag 4: Met Celine…

Live from Orlando: Het vlotte tempo hielden we ook deze ochtend erin. 8 uur in de auto voor een bakkie Starbucks (en voor oma een warme choco, die heeft het helemaal ontdekt:-) en op naar Typhoon Lagoon! De entree naar Disney World maakte veel indruk bij de oudste en de jongste van ons gezelschap. Ik denk dat oma het niet helemaal kon bevatten. Zo;n groot gebied met een eigen transport systeem 6-baans wegen, monorails en alles ziet er even gelikt uit. Rick kwetterde enthousiast op de achterbank toen hij de eerste Mickey bus voorbij zag zoeven. Rick heeft namelijk iets met transport. Treinen, auto’s, vliegtuigen en boten (op dat laatste kom ik later nog even terug) en als het aan hem lag reden we de hele dag in de monorail van Disney rond :-)

We konden op de eerste rij van de parkeerplaats van Typhoon lagoon parkeren en ook hier oogde het niet echt druk. Op ons gemakkie omgekleed. Oma had een mooi plekje uitgezocht onder de palmbomen waar we waarschijnlijk wat schaduw zouden krijgen. De bedoeling was (met nadruk op w a s) dat oma lekker op een bedje kon bekomen en de knie wat rust te geven maar met een 4 jarige stuiterbal / waterrat is daar niet heel veel van terecht gekomen… Het begon al lekker met de lazy river. .Rick in een kinderbandje, oma in een bandje,papa en mama en dobberen maar. Het was half bewolkt en nog vreselijk rustig. De dag zou een piek qua bezoekers zo rond het middaguur maar daarna werd in de loop van de middag ook weest snel rustig. Oma verbaasde zich over de lengte van de rivier! Maar vergiste zich bij hoe snel zo’n rivier toch gaat. Voor dat ze het wist waren we weer voorbij geleden aan onze startplek en was ze niet snel genoeg om uit te stappen. Tot groot plezier van Rick dan nog maar een tweede rondje..

 

Natuurlijk een refill beker gekocht

Dat drinkt nog best wel lastig he Rick.?

Dit was het beeld van Rick gedurende de hele dag als hij niet in het golfslagbad lag.

Papa deed ondertussen wat in de volksmond nu al bekend staat als een “Driesje”:

En nog een “Driesje”:

Nou is de enige overeenstemming toch echt de kleur geel in de zwembroek. Maar het is een super broek want je vindt hem zo in de menigte:

Where’s Willie (naar het beroemde bijen vriendje van Maja, want volgens oma had het een grote gelijkenis)

Het was tijd om de bikkel van de dag te benoemen en vandaag was het:……OMA! We zijn namelijk met zijn allen van de family raft rider gegaan! Op weg naar boven bekende oma dat het 25 jaar geleden was dat ze een een glijbaan was gegaan (dat was in good old Duinrell). En omdat Rick haar licht oneerbiedig tegen haar achterwerk aanduwend de trap opduwde was er geen ontkomen aan! Nou ze heeft de hele weg haar ogen dicht gehad maar ze heeft het toch gedaan!! Jooehooe! Maar daarna heel vlug weer in de lazy river wat toch haar favoriet was geworden. Bij het instappen vond een klein incident plaats waarvan ik met toestemming van oma een beeldverslag mag geven:

 

Nou lijkt het zo alsof Ron de band onder oma heeft weggetrokken maar dat is een vertekend beeld. Ze had dit helemaal zelf voor mekaar gekregen maar het liep allemaal gelukkig goed af en we dreven vrolijk verder de lazy river af…

Op een dik verdiende tweede plaats van bikkel van de dag staat Rick want die heeft van 09:00 tot 17:00 in het water gelegen. (met een onderbreking van een korte lunch waar, onder dreiging van dat anders zijn batterijtje leeg zou lopen, we hem naar toe moesten slepen). He had the time of his life:

Klein gesprekje in het golfslagbad:

“Mama, hoe komt die boot daar boven op de vulkaan? Rick, er was eens een enorme tornado die ‘m boven op de berg gezet …. even stilte… Nee Mam ze hebben daar gewoon gemaakt.”

En toen volgde er een klein moment van bezinning voor mij en heb ik het volgende bestudeerd vanaf mijn ligbedje:

Zoals beloofd zou ik nog terugkomen op Rick’s fascinatie voor transportmiddelen, Hij had nog een kleine uitsmijter voor de dag voor zijn mama bedacht. We zouden samen Titanic gaan spelen in de lazy river:

 

Die handjes die boven het linker gedeelte van de band uitsteken dat is Rick. Hij speelde de kapitein en ik was volgens hem de passagier die op het voordek stond. Om het verhaal compleet te maken stond hij er op dat ik “My heart will go on” van Celine Dion er bij moest zingen.. Zo kon het gebeuren dat er op een fraaie zondagmiddag in Typhoon lagoon een dubbele band met wat uitstekende handjes en een licht vals zingend moeder in de lazy river voorbij kwam gedreven....Neaaaar faaaar..where everrrrrr you areee.!!

Je kunt je voorstellen dat van ons voorgenomen midget golf rondje in de avond niets terecht is gekomen. We hebben een hoofdgerechtje genoten bij Olive Garden nadat we ons hadden opgefrist bij ons huiske. De heerlijke dag werd afgesloten met een heerlijke cocktail: De Bellini

Proost!

PS; Dank jullie wel voor alle reacties!!!!! Het is absoluut wederzijds, ik geniet ook altijd van alle blogs, tijd voor mijn bijdrage.

PS PS Oma heeft vandaag voor het eerst de filmfunctie van haar camera ontdekt en we willen jullie het resultaat niet onthouden: